Piet Labrujere overleden

In deze periode, dat ontmoetingen op de club niet mogelijk zijn, is het bericht dat onze consul Piet Labrujere is overleden als een bom ingeslagen. De familienaam Labrujere is een naam, die op menig ledenlijst van Roodenburg prijkt. Zijn vader was schoenmaker in de Vrouwenkerkkoorstraat en iedere Roodenburger, die voetbalschoenen nodig had, kocht die bij de vader van Piet. Piet begon zijn voetbal loopbaan bij Roodenburg en schopte het zelfs even tot het eerste elftal.

Zijn scheidsrechter carrière begint in 1966. Hij is het talent uit Leiden, een man die er aan komt. Bijna loopt het met fluiten verkeerd af. In 1974 komt hij met zijn hand tussen de hefbrug. Zijn pink wordt afgerukt , maar door snel ingrijpen kan de pink weer worden aangenaaid. Als scheidsrechter had je volgens Piet een drietal zaken nodig: persoonlijkheid, conditie en spelregelkennis. Als je conditie hebt, dan maak je minder waarnemingsfouten “.

Betaald voetbal is het niet geworden, maar de topwedstrijden in het zaterdagmiddag voetbal kan je hem niet meer afnemen. Hij vertelde vol vuur over de clashes tussen Ijsselmeervogels en Spakenburg of Quick Boys en Noordwijk, die hij floot. Duizenden toeschouwers langs de lijn en jij moet dat alles tot een goed einde brengen. Voor Piet was fluiten een hobby , een uitlaatklep. Pas vorig jaar borg Piet de fluit op. Van de zaterdag ging hij op latere leeftijd over naar zondag . Standaard teams en reserveteams op de zondagmorgen. Het bleef zijn hobby en met zijn mondje wist hij wel raad. Hij was de langst fluitende arbiter uit deze regio.

Roodenburg, maar ook Lugdunum zijn de clubs geweest , waar Piet zich verdienstelijk voor heeft gemaakt. Bij Lugdunum was hij bestuurslid met als portefeuille het beheer van de accommodatie en de opstallen.

Het blauw zwart bleef trekken. Was er een oefen – afscheid – of Nieuwjaarswedstrijd dan kon je een beroep op hem doen. Zijn voetbalervaring was voor de KNVB een reden om hem te benoemen tot consul van sportpark Noord.

Het betekende, dat Piet iedere zaterdagmorgen om 8 uur present was om de velden te keuren. Bij afkeuring moest menigeen gewaarschuwd worden.
Tot de verplichte stop dit seizoen deed Piet dan na de keuring een “bakkie “ met Renzo, Fatiha en Jean Marc, leden van het jeugd – en hoofdbestuur in de huiskamer. En als het moest , sprong hij bij. Zaken ordenen, reparaties, je kon op hem rekenen.

Velen rekende op Piet als het ging om hun auto. Een onderhoudsbeurt, een reparatie, je kon altijd bij hem terecht. Kom maar ! Kon je niet, dan kwam hij de auto ophalen.

Bron: Facebook LV Roodenburg